اثر نسبت های مختلف کودهای دامی و شیمیایی و تنش خشکی انتهای فصل رشد بر خصوصیات کمی و کیفی جو

نویسندگان

 باباییان مهدی | اسماعیلیان یاسر | قنبری احمد | احمدیان احمد | صدور گواهی نویسنده
کلیدواژه

تنش خشکیQ2جوQ2کود دامیQ2کود شیمیاییQ2عملکردQ2
چکیده

 به منظور بررسی اثر تنش خشکی و نسبت های مختلف کود های دامی و شیمیایی بر خصوصیات کمی و کیفی جو, آزمایشی به صورت کرت های خرد شده و در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 87 - 1386 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه زابل انجام گرفت. تیمار تنش خشکی در مرحله پر شدن دانه (1S) و شاهد (2S), به عنوان فاکتور اصلی و تیمار نسبت های مختلف کود های دامی و شیمیایی, به صورت: 100 درصد کود دامی (N1),100 درصد کود شیمیایی (N2), 50 درصد کود دامی + 50 درصد کود شیمیایی (N3), 75 درصد کود دامی + 25 درصد کود شیمیایی (N4) و شاهد ((N5 به عنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج این تحقیق نشان داد که اعمال تنش خشکی در مرحله پر شدن دانه در زراعت جو بر کلیه صفات عملکرد و اجزای عملکرد دانه, به جز صفت وزن سنبله اثر معنی داری داشت. در بین تیمار های نسبت های کودی, بیشترین مقدار عملکرد دانه در تیمار هایN3 و 4N و بیشترین مقدار عملکرد بیولوژیکی در تیمار 3N به دست آمد. در بین صفات مورد بررسی, صفات تعداد دانه در سنبله و وزن سنبله تحت تاثیر تیمار های کودی قرار نگرفتند. تنش خشکی در مرحله پر شدن دانه هیچ اثر معنی داری بر غلظت عناصر موجود در دانه جو نداشت, اما نسبت های کودی اثر معنی داری بر غلظت عناصر روی و منگنز دانه جو داشت به طوری که بیشترین مقدار غلظت دو عنصر روی و منیزیم دانه جو در تیمار 100 درصد کود دامی (N1) به دست آمد.