ارزیابی شاخص های رقابتی و کارآیی کشت مخلوط جو و شنبلیله در شرایط مصرف کود دامی

نویسندگان

 قنبری سارا | مرادی تلاوت محمدرضا | سیادت سیدعطااله | صدور گواهی نویسنده
کلیدواژه

شاخص بهره وری سیستمQ2شاخص غالبیتQ2عملکرد علوفه خشکQ2کشت مخلوط افزایشیQ1نسبت برابری زمینQ2
چکیده

 به منظور تعیین مناسب ترین ترکیب کشت مخلوط جو و شنبلیله در سطوح کود دامی, آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار در مزرعه پژوهشی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان, در سال زراعی 94-1393 انجام شد. سطوح کود دامی در 4 سطح (صفر, 12, 24 و36 تن در هکتار از منبع کود گاوی پوسیده شده) در کرت های اصلی و هشت نسبت کشت مخلوط جایگزینی و افزایشی شامل 75 درصد جو + 25 درصد شنبلیله, 50 درصد جو + 50درصد شنبلیله, 25 درصد جو + 75 درصد شنبلیله, 100 درصد جو + 16.6 درصد شنبلیله, 100 درصد جو + 33.3 درصد شنبلیله, 100 درصد جو + 50 درصد شنبلیله و کشت خالص هر دو گیاه در کرت های فرعی جای گرفتند. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد علوفه خشک جو (2850 کیلوگرم در هکتار) از ترکیب جو خالص با کاربرد 36 تن در هکتار حاصل شد.همچنین, بیشترین عملکرد علوفه خشک شنبلیله (1633.33 کیلوگرم در هکتار) از ترکیب شنبلیله خالص با کاربرد 24 تن در هکتار به دست آمد. باتوجه به اینکه بیشترین میزان شاخص تولید سیستم (SPI=2933.29) در دو ترکیب کشت 100درصد جو + 16.6 درصد شنبلیله و 100 درصد جو + 33.3 درصد شنبلیله با کاربرد 36 تن در هکتار کود دامی حاصل شده است, نسبت های کشت افزایشی با کاربرد 36 تن در هکتار کود دامی ترکیب تیماری مناسب بودند. همچنین, نسبت برابری از زمین و شاخص غالبیت در نسبت های کشت افزایشی بزرگتر از یک و با کاربرد 36 تن در هکتار کود دامی حاصل شده است. لذا, در این مطالعه جو و شنبلیله دو گونه سازگار در ترکیب های کشت مخلوط معرفی شدند.